Je eigen moerasbak. - MARC'S VLEESETENDE PLANTEN

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Je eigen moerasbak.


Vele liefhebbers zijn op zoek naar een wijze waarop ze hun lievelingsplanten het best kunnen huisvesten. Vanzelfsprekend zijn er meerdere mogelijkheden om dit te doen. Zo had ik besloten om mijn eigen moerasbak te ontwerpen. Het zou ook veel gemakkelijker zijn om de planten te verzorgen want ik zou me dan niet meer hoeven te bukken om verslenste bekers af te knippen of om planten te verwijderen of in te planten. Het geheel zou ook redelijk sterk moeten zijn want eenmaal de turf volgezogen met water zou dit een grote kracht uitoefenen op de buitenkanten van de constructie. Zo maakte ik een planning op voor de aanleg van een ‘moerasbak’.


Mini-moeras

Kant en klare bakken aankopen kost handenvol geld. Ik kon dus best zelf een bak in hout vervaardigen. In een ‘doe-het-zelf’ zaak kocht ik standaard ‘tuinhuisplanken’ met een lengte van 3 m en planken met een lengte van 2,10 m evenals de gleufbalken waar je deze planken kon inschuiven. De dikte van de planken was 1,8 cm, dik genoeg dus om een grote druk aan te kunnen. Ik verzaagde de balken in 4 gelijke delen met een hoogte van 67 cm en dus had ik met planken met een breedte van 13,4 cm (lip inbegrepen), voor elke zijde 5 stuks nodig om het plaatje te laten kloppen. Ik kocht vijverfolie aan met een lengte van 5 X 4m, 5 zakken fijn wit zand, een rol stevige zwarte plastic (30 cm breed). 4 dalstenen om de hoeken uit te passen en 4 balkjes (5X5 cm, 150 cm lengte) in tropisch hardhout ter versteviging van de zijkanten. Een paar jutte zakken zouden van pas komen bij de afwerking van het geheel evenals een professionele nietmachine. Een schoffel, hark, rijf, waterpas en een zware hamer waren onmisbare instrumenten.

Hier volgt een stappenplan vastgelegd met mijn fotoapparaat. Uiteraard is de grootte van de bak een eigen keuze. Ik koos een plek die me geschikt leek en verwijderde met de schoffel, hark en rijf het gras en het onkruid en ‘effende’ de plek zo goed mogelijk. Zo kon ik vlot werken. In elke hoek legde ik een dalsteen en zorgde ervoor dat die stenen ten opzichte van elkaar waterpas lagen met behulp van een grote, effen plank en een waterpas. Op elke dalsteen plaatste ik een stuk balk en kon ik de planken in de gleuven schuiven. Ik schroefde met mijn boormachine de balken langs de buitenkant voor alle zekerheid goed vast op de planken.
Om lekken in de bodem te voorkomen plaatste ik een onderlaag in ‘banen’ met stevige plastic op rol. Daar bovenop kwam het fijne, witte zand zodat in principe een scherp voorwerp de bodem niet meer zou kunnen doorprikken. Ik spreidde de vijverfolie over het oppervlak en duwde hem goed tot in alle benedenhoeken van de bak. Ik nam twee grote gieters en vulde de bak reeds een 5 cm met regenwater zodat alles goed op zijn plaats zou blijven. Ik maakte de vijverfolie nog niet vast daar de bak nog moest gevuld worden. Vijverfolie rekt, dus ik kon dit beter later doen. Ter versteviging van de zijkanten bracht ik dan de zijbalkjes aan. Met een zware hamer sloeg ik deze op strategische plaatsen in de bodem. Nu mocht ik de bak vullen met turf die ik gezien de grote hoeveelheid had laten leveren. Ik vulde de bak met emmers regenwater afkomstig van mijn serres en liet vervolgens de constructie een aantal dagen rusten zodat de vijverfolie zich goed zou kunnen ‘zetten’ onder het gewicht van de turf. Alles was nu een ‘heerlijke brij’ geworden voor mijn carnivoren. De rand van de bak werd nu eerst afgewerkt voor ik hem kon vullen met zijn ‘bewoners’. Ik knipte de rest van de vijverfolie af en liet de folie een 10 cm over de rand vallen. Daarna knipte ik jutte zakken in stroken en duwde deze aan de binnenkant een 20 cm in de turf. Langs de buitenzijde plooide ik deze achter de rand van de vijverfolie. Met een nietmachine bevestigde ik deze rand op de houten planken zodat het geheel mooi afgewerkt was. In het midden van de bak plaatste ik een klein voorgevormd plastic vijvertje als waterpartij. Het oog wil immers ook wat.

Eindelijk kon ik mijn prachtige moeras vullen met planten. Mijn bak voldeed zeker qua grootte want plots kreeg ik veel meer vrije ruimte in mijn serres. In het met turf verzuurde vijvertje gooide ik een ‘streng’ Utricularia (vermoedelijk vulgaris) die het tot op heden goed blijkt te doen. Daarna plantte ik mijn bak vol met diverse soorten Sarracenia, Drosera intermedia, enkele planten D. anglica alsook Pinguicula grandiflora. De totale kostprijs van het ontwerp was zeker aanvaardbaar en in feite niet zo duur als je ziet wat men durft te vragen voor afgewerkte plantenbakken van dezelfde grootte. Ik wens alle liefhebbers in elk geval veel knutselgenot toe en ben ervan overtuigd dat diegenen die zinnens zijn een moerasbak te maken er zeker geen spijt van zullen hebben. Ik kan er in elk geval alle dagen met volle teugen van genieten.


Hier kan je in een SLIDESHOW exact zien hoe ik te werk ben gegaan!

 
STEL HIER VRAGEN.
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu